Gregoriaans

De tonen glijden omhoog, omlaag en worden dan weer versneld, dan weer verkort. Er is geen rust. Hooguit een moment waarop je kunt ademhalen.

Dat ademhalen doen we met elkaar. Dat is misschien wel het mooiste aan dit gregoriaans zingen. Zoals onze dirigent het uitlegde aan het begin van ons samenzingen: in een klooster doe je alles met elkaar en voor elkaar. Het gaat om de groep en om het dienstbaar zijn aan iets hogers. Dus we laten ons ego achterwege. Het gaat niet meer om wie het mooist kan zingen, wie het best zijn muziek kent. We luisteren naar elkaar en worden geacht als met 1 stem te zingen. De klankkleur van elke stem apart wordt nu opgenomen in het geheel.

Heerlijk is dit. Je luistert naar je buren en probeert je kleur totaal af te stemmen op die van je buren. Je moet ook af en toe uitstappen om adem te halen en er dan op vertrouwen dat je buren doorzingen, waarna je even onopvallend weer invoegt.

Ik kom uit een protestants milieu en kende het gregoriaans nauwelijks. Maar zingen deden wij ook: psalmen en gezangen. En gelukkig was mijn vader als dominee in de gelegenheid om zelf de psalmen uit te kiezen. Hij koos vaak voor de wat onbekendere psalmen (dat zal hem zeker niet om de melodie gegaan zijn, maar om de tekstinhoud) en dan genoot ik van het samen zingen met mijn moeder, die heel muzikaal was en prachtig kon zingen. Zo goed mogelijk de onbekende melodie zien te treffen.

En hoewel ik me er als puber tegelijk ietwat voor schaamde, ik genoot stiekem ook sterk van het samenzingen van bepaalde gezangen,zoals Ere zij God. Dat klonk zo geweldig als de gemeente dat uit volle borst zong. We zongen dat alleen bij bepaalde gelegenheden, daardoor bleef het iets bijzonders.

Het doet me denken aan een scène van Koot en Bie die ooit uitlegden hoe zij konden genieten van het samen marcheren dat zij in militaire dienst als soldaten moesten doen. Dat gezamenlijke slot van tegelijk op exact hetzelfde moment de hakken tegen elkaar slaan, het heffen van het geweer, “op de plaats rust!”. Zij kregen er een enorme kick van!

Ja, iets in een groep exact tegelijk doen, het lijkt soms ook iets griezeligs, maar o, wat kan het mooi zijn.

Advertentie
Dit bericht werd geplaatst in Muziek en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Gregoriaans

  1. hdegooijer54 zegt:

    niet griezelig, maar mooi dat je zo op elkaar af kunt stemmen om tot 1 doel/stem te komen!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s